Dom 35.35 na skarpie

Widok na majestatyczną Wisłę, bezkresną równinę mazowiecką po jej zachodniej stronie i sylwetę Starego Miasta wprost oszałamia. Wszystkie decyzje projektowe podporządkowaliśmy zachowaniu i wyeksponowaniu tych niezwykłych walorów krajobrazowych. W związku z tym, że schodząc w dół skarpy co kilka, kilkanaście kroków otwarcia przestrzeni i perspektywy znacząco się zmieniają, postanowiliśmy zapewnić mieszkańcom możliwość obcowania z otoczeniem na różnym poziomie wyniesienia względem terenu. W tym celu stworzyliśmy trzy poziomy tarasów: dostępne z poziomu części dziennej lekko zawieszony w kierunku rzeki, z położonej niżej części dla dzieci nieco zaciszny, częściowo wbudowany w skarpę oraz zaprojektowaliśmy użytkowy, wygodnie dostępny dach. Ma on tworzyć wielopoziomowy ogród, z którego roztacza się niezwykle szeroki widok dookoła. Forma głównej części budynku, stanowiąca drewnianą wstążkę, wznosi się, wychodząc z ziemi, po czym przekręcona dwukrotnie we wnętrzu, wychodzi z budynku jako zawieszony nad wodą taras. Bezkrawędziowy basen, przylegający bezpośrednio do salonu i sypialni ma spowodować zbliżenie Wisły do domu, zlewając się z nią w jedną taflę wody. Wykończenie dachów cienkim stalowym gzymsem ma nadać budynkowi lekkości, wpisując jak najsubtelniej budynek w krajobraz skarpy w szczególności od strony rzeki. Budynek w rzucie uformowano w postaci litery C tworząc przymkniętą, zaciszną przestrzeń, niezbędną ze względu na silne wiatry. Aby w tej przestrzeni nie odwracać się od Wisły budynek przeszklono na przestrzał, tworząc jednocześnie lekki, szklany pawilon. Boczne ściany i mury oporowe wykończono grafitowymi płytami włókno-cementowymi, stanowiącymi bardzo dobre tło dla zieleni. Łazienka z wolnostojącą wanną w przeszklonym narożniku budynku umożliwia kąpiele z widokiem zachodzącego Słońca lub podziwianie iluminowanych wież pobliskiej starówki.